urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv պայքար,պայքար մինչև վերջ ppmv 2008-02-12T21:07:39Z urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:10068 2008-02-12T21:07:39Z 2008-02-12T21:07:39Z <p><font size="3"><strong>16 փետրվարի- Հանրահավաք Ազատությոն Հրապարակում<br />17 փետրվարի- Հաղթական երթ Երևանի Կենտրոնական փողոցներով<br />18 փետրվարի- Կլանի վերջին օրը<br />19 փետրվարի- Լևոն Տեր-Պետրոսյանը ընտրվում է Հայաստանի Հանրապետությոն Նախագահ<br />20 փետրվարի- Հայ ազգի հաղթանակի նշումը&nbsp;քոչվոր կլանի նկատմամբ<br /><br />Լևոն Նախագա'հ<br />Հաղթեցինք</strong></font></p> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:9843 2008-02-12T20:51:21Z 2008-02-12T20:51:21Z <span style="FONT-SIZE: small">Հայաստանի ներքաղաքական իրավիճակի, ընտրական քարոզարշավի և հայ-ռուսական հարաբերությունների մասին <strong>«ՌԻԱ-Նովոստիի»</strong> հատուկ թղթակից Անդրեյ Մալիշկինին տված հարցազրույցում պատմել է Հայաստանի առաջին նախագահ, նախագահի թեկնածու Լևոն Տեր-Պետրոսյանը։</span><p><strong><span style="FONT-SIZE: small">- Լևոն Հակոբովիչ, այն բանից հետո, երբ 1998թ. Դուք թողեցիք նախագահի պաշտոնը, Դուք փորձում էիք հեռու մնալ Հայաստանի ներքին և արտաքին քաղաքական զարգացման հրապարակային գնահատականներից։ Ի՞նչը Ձեզ դրդեց առաջադրել Ձեր թեկնածությունը նախագահական ընտրություններում։</span></strong></p><p><span style="FONT-SIZE: small">- Եթե մենք ապրեիք նորմալ երկրում, ես հիմա էլ ձեռնպահ կմնայի գնահատականներից։ Նորմալ երկրում նախկին նախագահը չպիտի զբաղվի քաղաքականությամբ, այլ պետք է զբաղվի իր գործով, իմ դեպքում՝ գիտությամբ, այգեգործությամբ, թոռներով։ Բայց, ցավոք, երկիրն այլ ճանապարհով գնաց, քան ես պատկերացնում էի։ Բոլոր այն արժեքները, որոնց համար պայքարում էինք 90-ականներին, այսօր խեղաթյուրված են և երկիրը սխալ ճանապարհով է ընթանում։ Ես նկատի ունեմ նաև աշխարհաքաղաքական իրավիճակը, որը չի բարելավվել, Հայաստանի տնտեսական և քաղաքական մեկուսացումն այս 10 տարիների ընթացքում միայն խստացել է։</span></p><p><span style="FONT-SIZE: small">Ոչինչ չի ձեռնարկվել նաև ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման համար։ Իմ ընկերները՝ Քոչարյանը, Սարգսյանը իշխանության եկան ղարաբաղյան հակամարտության Հայաստանի համար առավել ձեռնտու կարգավորման կարգախոսով։ Բայց այս տասը տարիները ցույց տվեցին, որ նրանք ոչինչի չհասան այս ուղղությամբ և այսօր նրանք ստացել են ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների նոր առաջարկը, որը գրեթե լիովին կրկնում է 1997թ. իմ արած առաջարկությունները, որը խնդրի փուլային կարգավորումն է։</span></p><p><span style="FONT-SIZE: small">Այս 10 տարիների ընթացքում Հայաստանի իշխանություները պաշտոնապես պահպանել են ստատուս-քվոն, բայց ինձ համար ստատուս-քվոն քարտեզ չէ, Հայաստանի և Ադրբեջանի շփման սահմանային գիծ չէ, դա ուժերի հարաբերակցությունն է։</span></p><p><span style="FONT-SIZE: small">Ուժերի ներկայիս հարաբերակցությունն այն չէ, ինչ եղել է տասը տարի առաջ։ Այսօր Ադրբեջանը նավթադոլարների շնորհիվ զարգանում է, ինչը բնականաբար ունի նաև քաղաքական հետևանքներ, ինչպես նաև զինված ուժերի հզորացում։ Բայց, ես չեմ կարծում, որ Ադրբեջանի զինված ուժերը կարող են լուծել այս հարցը։ Դեռևս չեն կարող։ Բայց Ադրբեջանի հետագա զարգացման և Հայաստանի հետ մնալու միտումը փաստ է։</span></p><p><span style="FONT-SIZE: small">Երկրորդ պատճառը, որն ինձ դրդեց վերադառնալ քաղաքականություն՝ երկրի ներքին իրավիճակն է։ Հայաստանում վերջին տասը տարիների ընթացքում ձևավորված իշխանության համակարգը հանգեցրել է այն բանին, որ ժողովուրդը վախենում է իր իշխանություններից։ Ժողովուրդն իրեն նման պետության տեր չի զգում։ Ստեղծվել է այնպիսի ռեժիմ, որն ամեն ինչ ենթարկել է իրեն։ Դա իշխանական բուրգ է, որը ոչ մի հակակշիռ չունի։ Ես, որպես պատմաբան, կձևակերպեի այն որպես թաթար-մոնղոլական մոդել։</span></p><p><strong><span style="FONT-SIZE: small">- Դուք և Միխայիլ Գորբաչովը միակն եք հետխորհրդային տարածքի առաջնորդների մեջ, որոնք մեծ քաղաքականություն վերադառնալու փորձեր եք անում։ ԽՍՀՄ նախկին նախագահի փորձը, որն անկեղծորեն զարմացրեց 1996թ. իր համեստ արդյունքով, արդյո՞ք Ձեզ չի վախեցնում, թե՞ Դուք այդքան վստահ եք, որ կհաղթեք։</span></strong></p><p><span style="FONT-SIZE: small">Գորբաչովի ստացած արդյունքը ես երբեք չեմ ունենա։ Նա, կարծեմ, կես տոկոս էր հավաքել։ Նույնիսկ իմ մրցակիցներն ինձ 5-7 տոկոս են տալիս։ Այստեղ զուգահեռներ չկան։ Այլ իրավիճակ է, այլ երկիր։ Մյուս կողմից կան քաղաքականություն վերադառնալու հաջող օրինակներ։ Չէ՞ որ Իլիեսկուն, Բրազաուսկասը վերադարձան։</span></p><p><strong><span style="FONT-SIZE: small">- Դուք դիմել եք Հայաստանի սահմանադրական դատարան անհաղթահարելի արգելքների կապակցությամբ, որոնք Ձեզ քարոզարշավ վարելու հնարավորություն չեն տալիս։ Դատելով դրանից՝ Դուք, մեղմ ասած, դժգոհ եք երկրում ընտրական գործընթացներից։ Չէի՞ք գանահատի այն։</span></strong></p><p><span style="FONT-SIZE: small">- Նախագահի թեկնածուները ժողովրդի հետ շփվելու հավասար հնարավորություններ չունեն։ Հեռուստատեսությունը Հայաստանում վերահսկվում է ամբողջությամբ, չկա ոչ մի անկախ հեռուստաալիք։ Նախընտրական քարոզարշավի ժամանակաշրջանում յուրաքանչյուր թեկնածուին տրամադրվում է որոշակի ժամանակ, բայց իշխանությունը կիրառում է այլ մեթոդ. կարճատև հոլովակներից հետո եկող բոլոր տեղեկատվական բլոկները, հագեցած են նրանց քարոզարշավով։ Ես Սահմանադրական դատարան դիմեցի ոչ թե այն պատճառով, որ դա որևէ բան կփոխի կամ կհետաձգի ընտրությունները։ Ես ուզում եմ, որպեսզի դատարանը պարզապես իրավաբանական գնահատական տա։ Նման նախադեպերն անհրաժեշտ են։</span></p><p><strong><span style="FONT-SIZE: small">- Որո՞նք են հայ-ռուսական հարաբերություններում բացասականը և դրականը։ Ի՞նչ կփոխեիք դրանցում։</span></strong></p><p><span style="FONT-SIZE: small">- Ռուսաստանի հետ հիմա Հայաստանի փոխհարաբերությունները նորմալ են։ Եվ իմ օրոք էլ նորմալ է եղել։ Իմ ժամանակ, կարծում եմ, եղել են ավելի սերտ հարաբերություններ, որոնք հիմնված էին փոխադարձ խորը հարգանքի վրա, և ես կարող եմ հպարտանալ, որ եղել եմ այդ հարաբերությունների կառուցման ակունքներում։ Բոլոր հիմնարար փաստաթղթերը, որոնք դրել են դրանց հիմքը, կնքվել են իմ օրոք։ Իմ հետևորդները չեն փչացրել Ռուսաստանի հետ հարաբերությունները, բայց կորել է որոշակի կորեկտություն, փոխադարձ հարգանք, կորել է այդ հարաբերությունների ոգին։</span></p><p><strong><span style="FONT-SIZE: small">- Ի՞նչ եք կարծում, այն, որ Ռուսաստանը հիմա չեղյալ է հայտարարում Իարքի բազմամիլիոն պարտքերը, իսկ հայկական ձեռնարկությունները Ռուսաստանին են անցնում պարտքի դիմաց, արդյո՞ք դա տեղավորվում է գործընկերային հարաբերությունների մեջ։</span></strong></p><p><span style="FONT-SIZE: small">- Ռուսաստանն այս իրավիճակում որևէ մեղք չունի։ Հայաստանի պարտքը ՌԴ-ին եղել է ընդամենը 93 մլն. դոլար, դա այն պարտքը չէ, որի մասին հնարավոր չէր լեզու գտնել Ռուսաստանի հետ։ Դա արվել է հայկական իշխանությունների նախաձեռնությամբ։ Որոշել են հանձնել սեփականությունը, լուծելու համար այս հարցը։ Եվ երբ այս հարցում մեղադրում են Ռուսաստանին, դա ամենից զարմանալին է։</span></p><p><strong><span style="FONT-SIZE: small">- Ընտրություններից մեկ շաբաթ առաջ հնարավո՞ր է արդյոք թեկնածուներից մեկի հրաժարվելը Ձեր օգտին։ Օրինակ՝ Արթուր Բաղդասարյանինը («Օրինաց երկիր»)։</span></strong></p><p><span style="FONT-SIZE: small">- Արթուր Բաղդասարյանը կարող է հանել իր թեկնածությունը։ Ես հիմքեր ունեմ մտածելու, որ նա կարող է այդպես անել։ Մենք ունենք ինը թեկնածու, բայց փաստորեն դրանք երեքն են՝ ես, Սերժ Սարգսյանը և Արթուր Բաղդասարյանը։ Բաղդասարյանի հետ մենք խաղում ենք միևնույն դաշտում, և այն, ինչ կստանա նա, դա իմ պոտենցիալ ձայներն են։ Ես նրա հետ մի քանի անգամ զրուցել եմ այս հարցի վերաբերյալ, վերջին անգամ երեկ չէ առաջին օրը։ Բայց հնարավոր է, որ կգա այն պահը, երբ անգամ Բաղդասարյանի թեկնածությունը հանելու անհրաժեշտություն չի լինի։</span></p><p><strong><span style="FONT-SIZE: small">- Իսկ ի՞նչ կարող է տեղի ունենալ։</span></strong></p><p><span style="FONT-SIZE: small">- Տեղի կունենա այն, որ հաջորդ անգամ դուք կզրուցեք Հայաստանի նախագահի հետ։</span></p><p><strong><span style="FONT-SIZE: small">- Հաղթողը կորոշվի մեկ, թե՝ երկու փուլով։</span></strong></p><p><span style="FONT-SIZE: small">- Ես չեմ բացառում, թե մեկ, թե մյուս հնարավորությունը։ Եթե լինի մեկ փուլով՝ կհաղթեմ ես, եթե երկու փուլով՝ նորից ես։</span></p><p><strong><span style="FONT-SIZE: small">- Ընտրությունները փետրվարի 19-ին են։ Ենթադրենք, որ դրանք կեղծվել են հօգուտ իշխանությունների։ Որո՞նք կլինեն Ձեր հետագա գործողությունները։</span></strong></p><p><span style="FONT-SIZE: small">- Այսօր նման կեղծումների հնարավորությունը, որոնք եղան 1998թվին, նվազեցված են։ Հիմա նրանց համար դա շա ավելի բարդ է անելը, ժողովրդի հավաքականությունը շատ ավելի բարձր է, քան այն ժամանակ։ Մենք ունենք վստահելի մարդկանց բանակ, որոնք բոլոր ընտրտեղամասերում շատ ուշադիր կհետևեն, որպեսզի խախտումներ չլինեն։ Դա, իհարկե, չի ապահովագրում կեղծումներից, բայց զգալիորեն կդժվարացնի դրանք։</span></p><p><span style="FONT-SIZE: small">Եթե իշխանությունները հայտարարեն ընտրությունների ինչ որ իրենց արդյունքներ, մենք կօգտագործենք բոլոր օրինական հնարավորությունները, որպեսզի բողոքարկենք դրանք։ Դրանք կլինեն մշտական հանրահավաքներ, քայլերթեր, դատական գործընթացներ, ճնշում միջազգային դիտորդների վրա։ Թե ինչի կհասնենք, ցույց կտա ժամանակը։ Մեր կողմից հակաօրինական քայլեր չեն լինի։ Մենք նրանց առիթ չենք տա։ Իշխանությունների կողմից ևս չափազանց պատասխանատու կլինի նման քայլերի գնալը։ Ես կարծում եմ, նրանք բանական կգտնվեն։ Ես լավատես եմ։</span></p> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:9698 2008-02-05T21:28:52Z 2008-02-05T21:28:52Z &nbsp;<font size="2">Երկար ժամանակ չեի գրում,քանի որ ուշադիր հետևում էի տեղի&nbsp; նախընտրական գործընթացում տեղի ունեցող վերադասավորումներին: Եւ այսպես.<br />ա)&nbsp;վահանն ու վազգենը այդպես էլ ընդհանուր եզրեր չգտան.մի բան է Լևոնին փնովել.մյուս բանը այլ գաղափարի շուրջ միավորվել<br />բ) Արամ Կարապետյանը վերադարձել է Մոսկվայից`խոստանալով մասնակցել փետրվարի 9-ի հանրահավաքին<br />գ) Արթուր Բաղդասարյանի միավորումը Լևոն Տեր-Պետրոսյանին կարելի է ասել արդեն իրականացված փաստ է<br />դ) Ամենայն հավանականությամբ Րաֆֆին էլ մոտակա ելույթում կհայտարարի մեզ սատարելու մասին<br />ե) "Երկրապան" իր մեծամասնությամբ անցել է մեր թեկնածուի կողմը<br />զ) Բարգավաճ Հայաստանին մնացել են հաշված օրեր,քանի որ մի այնպիսի արտահոսք է այն տեղից տեղի ունենում,որ մինչև ընտրություններ այնտեղ կմնա երևի թե միայն Ծառուկյանը<br />Այս բոլոր նշված երևույթները վկայում են այն բանի մասին,ՈՐ ԱՐԴԵՆ ՀԱՂԹԵԼ ԵՆՔ<br />Ուրեմն բոլորս կհանդիպենք<br /></font><span style="FONT-FAMILY: verdana,geneva"><span style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: verdana,geneva"><font size="4">Փետրվարի 9-ին, ժ. 15:00. հանրահավաքին Երեւանի Ազատության հրապարակում:</font></span></span> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:9239 2008-02-02T15:14:27Z 2008-02-02T15:14:27Z <p><br /><span class="style7"><font size="2">Այո, նախագահական ընտրությունները բացահայտում են շատերի իրական դեմքը: Թեկնածուների մեծ մասի համար գաղափարական պայքարը վերածվել է անձնական հաշիվներ մաքրելու, միմյանց նսեմացնելու եւ դրանով կարծես` սեփական ՙես՚-ը շահեկանորեն ներկայացնելու հնարավորության: Այդ ամենին, իրոք, կարելի է ըմբռնումով մոտենալ, եթե խոսքն ավանդական կուսակցություններին չվերաբերվի: Այս պարագայում` ՀՅԴ նախագահական թեկնածուն գրանցում է ճարտարարվեստի եւ քաղաքամարտի չտեսնված ռեկորդներ: <br />Հայհոյելով ընդդիմությանը, մասնավորապես ԼՏՊ-ի ծայրահեղական կոչերը` համեմված կախաղանների եւ զոհերի մասին, ընկեր Վահանն ինքը բացառում է որեւէ համագործակցություն եւ դաշնակցություն` հայտարարելով. ՙԵս գնում եմ մինչեւ վերջ՚: Ակնհայտ է, որ ՀՅԴ-ն փորձում է այրել բոլոր կամուրջները իր գործընկեր կուսակցությունների` ՀՀԿ-ի եւ ԲՀԿ-ի հետ` առավել հաճոյանալու Սփյուռքի իր կուսակիցներին, ավելի ճիշտ` երաժշտություն պատվիրողին եւ ֆինանսավորողին: <br /></font></span></p><a name="cutid1"></a>&nbsp;<a name="cutid2"></a><div class="ljcut" text="Read more...">Այս ամենն արվում է անձամբ ընկեր Վահանին եւ ողջ կուսակցությանը տարանջատելու երկրում ստեղծված իրավիճակի համար: Չէ որ ժամանակին իշխանության գալու եւ այդտեղ 10 տարի վայելելու համար ստանձնած պատասխանատվության տակից դուրս գալ է պետք: Ըստ էության, ի դեմս Վահանի եւ ՀՅԴ-ի, գործ ունենք քաղաքական եւ մարդկային դավաճանության հազվագյուտ երեւույթների հետ: <br />Նախ` ընկեր Վահանը հայտարարեց, թե ինչու պետք է ժողովուրդը ընտրի ներկայի Սերժ Սարգսյանի եւ անցյալի Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի¤ միջեւ` հստակ իրեն տարանջատելով ներկայից եւ ՙամպոտ ոտքերով՚ փորձելով առաջ քայլել դեպի ապագա: <br />Երկրորդ, հույսը դնելով մարդկանց միամտության վրա` ուղղակի հայտարարում է, թե ՙընդդիմության ներկայացուցիչը ես եմ՚: Խեղճ ժողովուրդ, հիմա արդեն լրիվ կշվարեն, թե ով է իշխանություն եւ ով է ընդդիմություն: Եթե իր դաշնակցական մարզպետներով, նախարարներով, ՀՀ ԱԺ փոխնախագահով, ՀՀ ԱԺ հանձնաժողովների նախագահներով եւ այլ պաշտոններով ՀՅԴ-ն իշխանություն չէ, այլ ընդդիմություն է, ուրեմն ժամանակն է լուրջ փոփոխություններ մտցնել համայն մարդկության պատկերացումների եւ մարդկային տրամաբանության մեջ: Կամ` հրաժարվել եւ տրամաբանությունից, եւ հիշողությունից: <br />Ի դեպ, պատմության եւ հիշողության մասին: Ընկեր Վահանի խոսքերով, հակադաշնակցական քարոզչության ավելի արդիական հիմքեր չունենալով` Հ1-ով շարունակաբար սկսել են ցուցադրել ՙՆվագախմբի տղաները՚, ՙՍարոյան եղբայրներ՚, ՙԶանգեզուր՚, ՙՍեւանի ձկնորսները՚ ֆիլմերը: Դրանով նախագահացուն փորձում է ոչ միայն ստվեր գցել հայկական կինոյի գլուխգործոցների վրա, այլեւ համարձակվում է օգտագործել ՙՆժդեհին են ծաղրում՚ արտահայտությունը</div>: <br /><p><font size="2">Ստիպված ենք թարմացնել ընկեր Վահանի եւ իր հնարավոր համակիրների ու հովանավորների հիշողությունը եւ հիմնավորել, որ ոչ միայն ֆիլմերով եւ երիտթուրքերի հետ համագործակցությամբ են փաստվել ՀՅԴ ապազգային դրսեւորումները. դրանք առկա են նաեւ մեր օրերում: <br /></font></p><a name="cutid3"></a>&nbsp;<font size="2"><a name="cutid4"></a><div class="ljcut" text="Read more...">Հիշեցնենք, որ ՙԴրոյի՚ եւ ՙՎահան Հովհաննիսյան +... ՚ բազմահատոր գործերը, որոնցում առկա են թմրադեղերի եւ զենքի ապօրինի վաճառքի բազմաթիվ օրինակներ, ոչ թե արդարացվել են, այլ ընդամենը սառեցվել 1998թ. ՙքաղաքական իրավիճակի փոփոխության պատճառով՚: Այսինքն` հենց այն պատճառով, որ ՀՅԴ-ն մտավ իշխանության մեջ, իսկ մեզանում իշխանությանը չեն դատում... Ասել է ընկեր, թե` օրինականության երկրում, որի մասին սիրում է տարածվել Վահանը, վերոհիշյալ քրեական գործերը պետք է ունենան իրենց տրամաբանական շարունակությունները, հաշվի առնելով անհերքելի փաստերը` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի միանգամից մի քանի ծանրագույն մեղադրանքների հիմք հանդիսացող հոդվածներով: Այդ իսկ պատճառով միգուցե արժեր ոչ թե պախարակել, այլ երախտագիտության գոնե ձեւական դրսեւորումներով հաճոյանալ այն անձանց, ում օրոք, դեռեւս մեղադրյալների կարգավիճակից չազատված, բանտից հանկարծ հայտնվեցին իշխանության վերին կառույցներում: <br />Հիշեցնենք նաեւ, որ նրանք, ովքեր կփորձեն մեղադրել Հայաստանի իրավապահ մարմիններին հնարավոր կողմնապահության մեջ, արժե ծանոթանալ օրենքի գերակայության երկիր ԱՄՆ-ում թմրաբիզնեսի եւ զենքի ապօրինի առեւտրի եւ այլ ծանրագույն մեղադրանքներով դատապարտված եւ մինչ օրս ազատազրկման մեջ գտնվող ՀՅԴ համաշխարհային կառույցի բարձրագույն մարմնի անդամ Մուրադ Թոփալյանի քրեական գործի մանրամասներին: Իսկ նման գործեր, ինչպես հայտնի է, աշխարհի այլ երկրներում եւս եզակի չեն: Դրանք, ի դեպ, ոչ մի առնչություն չունեն թուրք դեսպաններին ահաբեկելու կամ հայկական բանակին զինամթերք մատակարարելու հետ, որոնք ՀՅԴ բանահյուսության սիրված թեմաներն են: <br />Հիշեցնենք, որ կոռուպցիայի, ստվերի եւ այլ անընդունելի երեւույթների դեմ ՙպայքարող՚ ՀՅԴ-ն ինքը կարիք ունի հաշվետու լինել իր ժողովրդին, թե այդ ի±նչ փողեր են լվացվում եւ օգտագործվում այս եւ այլ ընտրությունների ժամանակ: Ո±ւր են նայում երկրի հարկային մարմինները, երբ որեւէ ֆինանսական ստուգում այս կառույցում այդպես էլ չի եղել երկրի անկախացումից ի վեր: Իսկ գործող օրենսդրությամբ պարտավոր են բոլորը հաշվետու լինել իրենց ընտրարշավի համար օգտագործվող գումարների աղբյուրների մասին ¥այդ թվում` արտաքին¤: <p><br />Հիշեցնենք քարոզարշավի ընթացքում գրեթե ամեն օր շահարկվող կոռուպցիայի դեմ պայքարող ընկեր Վահանի եւ իր թիմակիցների իրական դեմքերը: Բոլորին քաջ հայտնի ՙէներգետիկայի ոլորտում չարաշահումների հարցերով զբաղվող ՀՀ ԱԺ հանձնաժողովի՚ գործունեությունը տապալեց ոչ այլ ոք, քան հենց ՀՅԴ-ն: Բազմիցս կոռուպցիայի եւ կաշառակերության մասին աղաղակող ահազանգեր են հրապարակվել` կապված Արագածոտնի նախկին եւ ներկայիս, Շիրակի դաշնակցական մարզպետներ Հ. Կարապետյանի, Գ. Գյոզալյանի եւ Ռ. Մանուկյանի պաշտոնավարության հետ: Նույնը կարելի է ասել երկրի կրթության եւ գիտության եռակի նախարար Լ. Մկրտչյանի մասին, որը, սակայն, հասցրել է ավելի մտերմանալ երկրի ոչ դաշնակցական ղեկավարների հետ, իսկ այս օրերին ակնհայտորեն խուսափելով մասնակցելու ընկեր Վահանի քարոզարշավին` տեսադաշտից լրիվ կորել է: Նրան եւ իր կուսակիցներին պատկանող բաղնիքների, գիշերային ակումբների, շուկաների, ռեստորանների, դաշնակցականի կերպարին անհարիր այլ ՙօբյեկտների՚ մասին երկար-բարակ նկարագրությունների կարիքը չկա: Ժողովրդին դրանք վաղուց են հայտնի: <br />Ավել</p><a name="cutid5"></a>&nbsp;որդ չէ հիշեցնել, որ ՙընդդիմադիր՚ ընկեր Վահանն ու իր ՙազնիվ՚ ընկերները բազմիցս կրկնում են, որ որեւէ անջրպետ չպետք է լինի իշխանության եւ ժողովրդի միջեւ, որ հենց իրենք են նախաձեռնել ստորագրահավաք` վերացնելու, օրինակ, ՀՀ ԱԺ պատգամավորի անձեռնմխելիությունը, մինչդեռ բոլորն են հիշում, որ նման նախաձեռնության իրական հեղինակներին այդպես էլ չհաջողվեց նմուշի համար գոնե մեկ դաշնակցական պատգամավորի, այդ թվում` ընկեր Վահանի ստորագրությունը ստանալ: Իսկ այն հեքիաթները, թե ընկեր Վահանը պատրաստ է ամեն օր հանդիպել ժողովրդին նախագահ դառնալուց հետո, իրոք ՙկասկածից վեր է՚: <br />Ինչ վերաբերում է ժողովրդի քվեներով ընտրվելու հավանական սցենարին, ապա կարիք կա նույնպես հիշեցնել, որ ժամանակին մի կերպ` կեղծիքներով Նոր Նորքում 1998թ. ՙընտրվելուց՚ հետո, ընկեր Վահանը մյուս երկու ընտրություններում գերադասել է ՀՀ ԱԺ խցկվել միայն ցուցակներով: Ինքներդ դատեք. Հայաստանի Հանրապետության նախագահի աթոռին հավակնող անձը համարձակություն չի ունեցել անգամ մեծամասնական կարգով իր թեկնածությունը ներկայացնել բազմաթիվ ընտրատարածքներից որեւէ մեկում: <br />Ի դեպ, կարեւոր է հիշեցնել, որ ՀՅԴ-ն Հայաստանում ունի ընդամենը 4-5 հազար կուսակցական: Այդ ինչպե±ս է հասցրել ընկեր Վահանի քարոզչախումբը հավաքել 170.000 ստորագրություն` օրենքով եւ տրամաբանությամբ անհասկանալի ՙընտրական պայմանագիր՚ կոչվածով, մնում է առեղծված: Վստահ ենք, որ նման քանակությամբ քվեներ մարդիկ չեն տա ընկեր Վահանին, որից հետո ՀՅԴ-ին կմնա կա°մ ժողովրդին մեղադրել անպարկեշտության մեջ, կա°մ էլ նախապես մեղադրանք պատրաստել ԿԸՀ-ի դեմ: <br />Էլի շատ բան կարելի է հիշեցնել ՙընդդիմադիր՚ ընկեր Վահանին եւ նրան համակ ուշադրությամբ եւ վստահությամբ հետեւող հնարավոր ընտրողներին: Այն, որ Սփյուռքի ՀՅԴ-ն եւ Հայաստանի ՀՅԴ-ն հայրենասիրության, սկզբունքայնության եւ այլ առումներով քիչ առնչություն ունեն իրար հետ: Այն, որ հենց այդ տարբերությունների եւ շատերի աչքերում ՀՅԴ վարկանիշն այս տարիների ընթացքում շեշտակի գցելու համար Սփյուռքի դաշնակցականները, հնարավորության դեպքում, կամ հաշվեհարդար կտեսնեին, կամ բանտ կնստեցնեին իրենց կուսակիցներից շատ-շատերին առաջին հերթին` ՀՅԴ ղեկավար ընկերներին:</div><p>Այն, որ... Սակայն այս ամենն այնքան կարեւոր չէ, որքան հետեւյալ էական դիտարկումը. ի±նչ է մնացել երբեմնի ՀՅԴ-ից: ՀԱՅ ՀԵՂԱՓՈԽԱԿԱՆ ԴԱՇՆԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆ: Առաջին բառը` հայ, այսինքն` ազգային բնորոշիչը մնացել է միայն Հայ Դատին, այն էլ` Սփյուռքում: Հեղափոխականության անգամ նշույլ չի մնացել ո°չ Հայաստանում, ո°չ Սփյուռքում: Իսկ դաշնակից բառը ՀՅԴ-ի համար կարծես լրիվ կորցրել է իր իմաստը եւ դարձել մերժելի: Ոչ մեկի հետ դաշնակից դառնալ ՀՅԴ-ն կարծես չի էլ պատրաստվում: Իսկ եթե նախկինում իշխանության կերակրատաշտից օգտվել է կոալիցիայի մեջ ընդգրկվելով, ապա այսօր հանգիստ խղճով դավաճանում է նրանց եւ կողք քաշվում, կարծես ինքը ոչնչի մասնակից էլ չի եղել: Մի կարեւոր հանգամանք եւս: ՀՅԴ-ն դավանում է ընկերվարական, ասել է թե` սոցիալիստական կոչվող գաղափարախոսություն: Ե±րբ եք տեսել, որ նման գաղափարներ քարոզի ՙընդդիմադիր՚ ընկեր Վահանը: Դա կարծես իրենց համար ամոթալի է: Մարդիկ դավաճանում են անգամ գաղափարախոսությանը: Օրինակներ, որքան ասես. սկսած բաշխիչ ցանցերի մասնավորեցմանը ՀՀ ԱԺ-ում ՀՅԴ խմբակցության կողմ քվեարկելուց, վերջացրած իշխանական այլ աջ-լիբերալ ուղղվածության ծրագրերին մասնակցությամբ: <br />Այսպիսով, հիշողության կորստով տառապողներին արժե ժամանակ առ ժամանակ հիշեցնել սեփական ակունքներն ու հետագիծը: Մնացածը թողնում ենք ընթերցողին: <br /></p></font> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:9122 2008-01-30T21:06:43Z 2008-01-30T21:06:43Z <p><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">Ռուսական «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» պարբերականը երեկ հրապարակել է մի հոդված, որը նվիրված է Հայաստանում կայանալիք առաջիկա նախագահական ընտրություններին: Այստեղ եւս, ինչպես վերջին շրջանում ռուսական մամուլում տպագրված մի շարք հոդվածներում, արձանագրվում է, որ մինչեւ վերջերս Հայաստանում ստեղծված նախընտրական գործընթացը միանգամայն կանխատեսելի էր, եւ ամեն ինչ խոսում էր նախագահական ընտրություններում Սերժ Սարգսյանի հաղթանակի անխուսափելիության մասին: Պարբերականը նշում է, որ օգտվելով փաստացի անսահմանափակ ֆինանսական եւ վարչական ռեսուրսներից ու ստանալով Ռոբերտ Քոչարյանի աջակցությունը` Սերժ Սարգսյանը հեշտ հաղթանակ էր ակնկալում, սակայն Հայաստանի առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի վերադարձը քաղաքականություն ամբողջությամբ փոխել է ուժերի դասավորությունը: Հոդվածագիրը դա բացատրում է հետեւյալ կերպ. նախեւառաջ Տեր-Պետրոսյանը խարիզմատիկ եւ ճարտար հռետոր է, որը իր հրապարակային ելույթների ժամանակ կարողանում է գրավել տասնյակ հազարավոր մարդկանց ուշադրությունը: Եւ երկրորդ, Տեր-Պետրոսյանը պետական բյուրոկրատիայի շրջանում, ուժային եւ այլ կառույցներում մեծ հարգանք է վայելում, նրան պաշտպանելու մասին հայտարարել են Ղարաբաղյան պատերազմի վետերանների մեծ թվով ազդեցիկ կազմակերպություններ: Այդ հանգամանքը նկատի առնելով` հոդվածագիրը նշում է, թե շատ վերլուծաբաններ կասկածում են, թե Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի կազմակերպած բողոքի ակցիաները բռնությամբ ցրելու հրաման ստանալու դեպքում` ուժային կառույցները կկարողանան կատարել այն: Նշվում է, որ իրավապահ մարմինների շատ աշխատակիցներ քաջ գիտակցում են, որ երկրում իրավիճակը կտրուկ կերպով փոխվում է, եւ այժմ իրենք այլեւս պատրաստ չեն կատարել վերեւից արձակված հակաօրինական հրամանները: Հոդվածագիրը ընդգծում է, որ երկիրը արդիականացնելու եւ կոռուպցիոն համակարգը ապամոնտաժելու վերաբերյալ Տեր-Պետրոսյանի առաջարկները մեծ ժողովրդականություն են ձեռք բերում: Պարբերականը որպես օրինակ բերում է հունվարի 22-ին Տեր-Պետրոսյանի կողմնակիցների կազմակերպած երթը, երբ «չնայած սաստիկ սառնամանիքին` ավելի քան 100 հազար ցուցարարներ, «Լեւոն, նախագահ» վանկարկելով, շրջել են Երեւանի փողոցներով»: </font></span></p><a name="cutid1"></a><div class="ljcut" text="Read more..."><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">Հոդվածագիրը նաեւ նշում է, որ ի դժբախտություն իշխանությունների` Տեր-Պետրոսյանը, ըստ էության, ավելի շատ դարձել է համազգային, քան պարզապես ընդդիմության թեկնածու: «Կոմսոմոլսկայա պրավդան» նշում է, որ մայրաքաղաքում քաղաքական մթնոլորտի փոփոխությունը հանգեցրել է նաեւ հեռավոր շրջանների ակտիվացմանը, եւ իրավիճակը երկրում արմատապես փոխվել է: Գործող իշխանությունների ամենակարողության, ընտրությունների արդյունքների կանխորոշված լինելու մասին առասպելները գրեթե հօդս են ցնդել, եւ շատ քաղաքացիներ սկսում են հասկանալ, որ իրենք կարող են ազդել քաղաքացիական հասարակության ձեւավորման գործընթացի վրա: Հոդվածի հեղինակը ափսոսանք է հայտնում, որ այդ գործընթացն առայժմ ամբողջությամբ չի ընկալվել Ռուսաստանում, ուր որոշները` իներցիայով, իսկ մյուսները ոչ անշահախնդրորեն նշում են, թե Սերժ Սարգսյանի հաղթանակը լուծված հարց է: Սակայն օրեցօր ակնհայտ է դառնում, որ ուժեղ քարոզչությունը եւ «իշխանության թեկնածուի» շահերի անթաքույց պաշտպանությունը, որն իրականացվում է նաեւ ՌԴ-ում, բացի հակակրանքից, ոչինչ չեն առաջացնում: Հոդվածագրին մտահոգում է այն փաստը, որ Քոչարյանի եւ Սարգսյանի ռեժիմը կարող է հետեւել Միխայիլ Սահակաշվիլիի օրինակին, գնալ զանգվածային կեղծիքների, «այլախոհների» նկատմամբ ուժային եւ վարչական ճնշման` հույս ունենալով, որ կեղծված ընտրությունները արտաքին աջակցության շնորհիվ կարող են լեգիտիմ ճանաչվել: «Եւ եթե նման բան տեղի ունենա, եւ Ռուսաստանը պաշտպանի ժողովրդի վստահությանը չարժանացած ռեժիմը, ապա Հայաստանում հակառուսական տրամադրություններ առաջ կգան: Ուստի սեփական աշխարհաքաղաքական շահերից ելնելով` Ռուսաստանը պետք է շահագրգռված լինի արդար ընտրությունների անցկացման հարցում»,- եզրակացնում է հոդվածի հեղինակը: Պարբերականը նշում է, թե Հայաստանի գործող իշխանությունների փորձերը` Մոսկվային համոզել, թե Տեր-Պետրոսյանի իշխանության գալը կարող է բացասաբար անդրադառնալ երկու երկրների հարաբերությունների վրա, տարակուսանք են առաջացնում, քանի որ ՀՀ առաջին նախագահը գործով ապացուցել է, որ հանդիսանում է Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների ամրապնդման, անվտանգության ոլորտում փոխգործակցության խորացման եւ երկկողմ տնտեսական հարաբերությունների զարգացման կողմնակիցը: «Իսկ հայ-ռուսական երկարատեւ հարաբերությունները պետք է հայաստանյան ինչ-որ քաղաքական խմբավորման շահերից վեր դասվեն»,- եզրափակում է «Կոմսոմոլսկայա պրավդայի» հոդվածագիրը:&nbsp;&nbsp;</font></span><font face="Arial AM" size="2"><br /></font></div> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:8715 2008-01-29T20:58:08Z 2008-01-29T20:58:08Z <span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2"><font size="3">Մի փոքր ուշացումով կուզենայի պատմել հունվարի&nbsp; 28-ի դեպքերի մասին:<br />ՀՀ ազգային բանակի 16-րդ տարեդարձի առիթով երեկ ՀՀ առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանն այցելեց Եռաբլուր, ուր ծաղկեպսակ դրեց Վազգեն Սարգսյանի շիրիմին եւ զոհված ազատամարտիկների հուշակոթողին: Հենց Եռաբլուրում Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը որոշեց ավտոերթ անել Երեւանի փողոցներով: Մեքենաների ձայնային ազդանշաններն ու լույսերը միացրած` ավտոերթն անցավ կառավարության շենքի մոտով, այնուհետեւ` Բաղրամյան պողոտայով: Այս պողոտայով երթի անցնելը համընկավ այն պահի հետ, երբ ոստիկանները փակել էին ճանապարհը, որպեսզի Ռոբերտ Քոչարյանն անցնի: Ոստիկանները, սակայն, չկարողացան կանգնեցնել ավտոերթը: Քոչարյանը ստիպված էր սպասել այնքան, մինչեւ երթին մասնակցող մեքենաները կանցնեին: Ճանապարհին ավտոերթին միացան բազմաթիվ մեքենաներ, մարդիկ մայթերից ու պատուհաններից ողջունում էին երթի մասնակիցներին: Մոտ մեկ ժամ տեւած ավտոերթն ավարտվեց Ավանում` Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի նախընտրական գրասենյակի մոտ: «Սա դեռ ընդամենը ավտոերթի փորձն է: Հիմնական երթը, որից թնդալու է ոչ միայն մայրաքաղաքը, այլեւ ողջ հանրապետությունը, լինելու է փետրվարի 20-ին: Բոլորովին պատահական չէ, որ մեր երթն ավարտվում է Ավանում, որովհետեւ այստեղ իշխանություններն ամենամեծ դժվարությունները փորձեցին հարուցել մեր շտաբները բացելու, մեր օրինական իրավունքն իրականացնելու դեմ: Սա պաշտոնական քարոզարշավ է, եւ ոչ ոք իրավունք չունի խանգարել մեզ: Ոչ մի Տարոն Մշեցի կամ Ռուբեն Գերմանացի չեն կարող խանգարել մեզ: Ես ձեզ բոլորիդ շնորհավորում եմ Բանակի տոնի առթիվ, որի ամենամեծ հաղթանակը տեղի է ունենալու փետրվարի 19-ին»,- ասաց Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը:</font><br /></font></span> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:8654 2008-01-27T21:41:43Z 2008-01-27T21:45:42Z <font size="3">Երևանի կենտրոնում`"Երիտասարդական" մետրոյի հարևանությամբ գտնվում է մի մեծ էլիտար շենք:<br />Ահա նրա բնակիչների,մեր այսօրվա էլիտայի, անունները<br />Նանի Օսկանյան`մեր ազնվագույն,ոչ կոռումպացված,աշխատավարձով ապրող Վարդան Օսկանյանի տիկինը<br />Ժաննա Գևորգյանը`Արմենչիկ Գևորգյանի կինը<br />Սեդրակ Քոչարյան` Ռոբերտ զադեի տղեն<br />Սաթենիկ Սարգսյան`Սերժիկ էֆենդու աղջիլը<br />Քաղաքալափապետ`Երվանդ Զախարյանի դուստրը<br />ԱԺ Նախագահ`Սբխեչի ուլ`Տիգրան Թորոսյանի զոքանչը<br />Մուկ`Հովիկ Աբրահամյանը<br />Ահա,ով է մեր էլիտան,ժողովուրդ: Ինչու սրա մասին մենք չենք խոսում...<br /><br />Ինչու այդ օննիկ և փիղ կոչեցյալները`Լևոնի ետևից տուզիկի նման վազելու տեղը,չեն գնում այնտեղ ու ջրի երես չեն հանում այս "էլիտային": Պատասխանը պարզ է`վախենում են:Շան պես դողում են,գիտեն,որ կարող են մի տեղ մի լավ աքացի ուտեն:&nbsp;<br />Իսկ Լևոնին պախարակելը`անճոռնի նկարներ տեղադրելով,դրանում է երևի թե&nbsp;նրանց տղամարդկությունը:&nbsp;Թե&nbsp;հայերեն տառերին անծանոթ լինելն է օննիկանմաներին ուժ տալիս թունավորել տեղեկատվական դաշտը:<br />Ինչևից է,նույնիս այսքան տող նվիրելն եմ համարում շատ այդ ողորմելիների համար:<br />Մեր ազգը պայքարի է դուրս եկել այս ռեժիմին տապալելու համար,&nbsp;իսկ նման տուզիկների հաչոցը միմիայն ամրապնդում է մեզ այն մտքում,որ`ՀԱՂԹԵԼ ԵՆՔ:&nbsp;</font> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:8319 2008-01-25T21:20:38Z 2008-01-25T21:20:38Z Երկար ժամանակ է,ինչ ցանկություն ունեի իմ մտորումներով կիսվել ձեզ հետ Կենդանի Մատյանի մասին,ուղղակի ժամանակս լիարժեք չէր բավականացնում` մանրամասնորեն անդրադառնալու այստեղ&nbsp;տեղի ունեցող գործընթացներին:<br />Այսօր,Դիտորդը իր մատյանում&nbsp;մի վերլուծական է շարադրել,որտեղ փորձ է արվում վերագրել իրեն և մի քանի այլ մարդկանց`կենդանի մատյանում գրառումներ կատարելու մենաշնորհը: Դա, այսպես ասած, Կենդանի Մատյանի "տուսովկան" է,որտեղ իրանք իրար ջան ասելով ու ջան լսելով,փորձում են իրենց վերապահել ԿՄ-ում&nbsp;ամենագիտակ և ամենաբանիմաց մարդկանց կարգավիճակը:<br />Ես չեմ ուզում այժմ անդրադառնալ այս հարցին,քանի որ սա այնքան զավեշտալի երևույթ է,որ բացի քմծիծաղից այլ բան չի առաջացնում:<br />Ինչպես և այլ ասպարեզներում, այստեղ էլ գոյություն ունեն տարբեր քաղաքական հայացքներ ունեցող մարդիկ,որոնց ես կուզենայի բաժանել մի քանի խմբերի.<br />1.&nbsp; Լևոն Տեր-Պետրոսյանի աջակիցներ<br />Ի տարբերություն այլ ԶԼՄներին,այստեղ նրանք կազմում են բավականին ստվար զանգված,ինչը չի կարող չուրախացնել: Իմ մոտավոր հաշվարկներով, մեր ակտիվ աջակիցների թիվը&nbsp;&nbsp;անցնում է երկու տասնյակից, և&nbsp;նրանց գործունեությունը կարելի է բավականին հաջողված համարել:&nbsp;Այտեղ պետք է ուղղակի մատնանշեմ,որ ԿՄ-ում Լևոն&nbsp;Տեր-Պետրոսյանի աջակիցներից մի քանիսը&nbsp;&nbsp;մեծ աշխատանք են ծավալում նաև այստեղից դուրս,ինչը հաճախ թույլ չի տալիս ժամանակին արձագանքել հակալևոնական քարոզարշավ տանող մարդկանց հերյուրանքներին և սադրանքներին: Այս հարցի շուրջ արժե մի փոքր&nbsp;խորհել`այս բացը լրացնելու համար:<br />2. սերժ սարգսյանի աջակիցներ<br />Ցավում եմ,բայց նույնիսկ այդ&nbsp;հրեշին աջակցողներ գտնվեցին այստեղ: Նրանք&nbsp;հիմնականում&nbsp; չեն արտահայտվում,քանի որ հասկանում են,որ միայն&nbsp;հոգեկանը խախտված&nbsp;մարդը կարող է&nbsp;գովաբանել նրան: Մի քանի հոգի էլ` այստեղ ներթափանցած ՄԻԱԿականներն են, &nbsp;որոնք փորձ են անում&nbsp;արդարացնելով իրենց վճարված գումարները`լուտանքներ և հայհոյանքներ թափել Լևոն Տեր-Պետրոսյանի հասցեին: Բայց նրանք այնքան խղճուկ տպավորություն են թողում,որ նույնիս չարժե նրանց&nbsp;վրա ժամանակ ծախսել:<br />3.&nbsp;Հակալևոնականներ և հակասերժականներ<br />Այս զանգվածը այստեղ բավականին տարածված է,ինչը չի կարող չմտահոգել:Նրանց կարելի է բաժանել երեք մասի`դաշնակցականներ,վազգենականներ և&nbsp;դեռևս չկողմնորոշվածներ,բայց մի ընդհանուր տենդենց կարելի է նկատել,նրանցից և որ մեկը չի քարոզում իր թեկնածուի համար'զբաղվելով միմիայն Լևոնին կամ սերժին&nbsp; քննադատելով:<br />ա)Դաշնակցականներ:<br />ՀՅԴ-ի կողմնակիցները միահամուռ&nbsp; և անվերապահորեն զբաղվում են հակալևոնական քարոզչությամբ: Ես չեմ ուզում անձնավորված անդրադառնալ նրանց,բայց այս երևույթը ևս մեկ անգամ ապացուցում է ,որ այս "դարավոր կուսակցությունը" դարծել է ՀՀԿ-ի կցորդ և Սերժի քաղաքական պատվերները իրագործող զանգված:<br />բ) Վազգենականներ:<br />Այս խումբը բավականին տարբերվում է "վայհեղափոխականներից": Նրանք բոլորը մեր շարժման գաղափարներին հարող մարդիք են,ուղղակի տարբեր,հաճախ ոչ տրամաբանական պատճառներով,ինչպես նրանց առաջնորդը,ամաչկոտ հարսների պես նեղացել են Լևոն Տեր-Պետրոսյանից:Այս ամենը մի բացատրություն կարող է ունենալ,նրանք&nbsp;հոգեբանորեն դեռևս պատրաստ չեն ձեռնոց նետել այս իշխանություններին,և փորձում են թաքնվել "Վազգեն Մանուկյան" քաղաքական վարագույրի ետևում:Այդպես իրենք իրենց ավելի ապահով են զգում: Շատ եմ ցավում,քանի որ նրանց շարքերում կան&nbsp;քաղաքականապես բավականին պատրաստված անձիք,որոնք մեծ օգուտ մեզ կբերեին `Լևոն Տեր-Պետրոսյանին սատարելով:<br />գ)&nbsp;և այլն<br />Այս խումբը հետաքրքրություն ինձ մոտ չի առաջացնում,քանի որ նրանց սակավաթիվ լինելու պարագան,լուրջ ազդեցություն չի թողում ԿՄ-ում տեղի ունեցող քաղաքական գորըծնաթացի վրա:<br />Ահա,այսքանը: Հետևենք զարգացումներին և տեսնենք ինչ կկատարվի ԿՄ-ում փետրվարի 20-ից հետո,երբ ամբողջ հայ ազգը տոնելու է Լևոն Տեր-Պետրոսյան հաղթանակը:<br />ՀԱՂԹԵԼՈՒ ԵՆՔ: urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:8000 2008-01-25T19:42:00Z 2008-01-25T23:02:19Z <p align="left"><font size="2"><strong>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</strong><font size="3">Հարգելի ընթերցողներ: Թույլ տվեք մեջբերել այստեղ մի դրվագ Հայաստանի Նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ելույթից: Կարծում են,որ բոլորիս արդեն պարզ է,որ փետրվարի 19-ին&nbsp;ԿԸՀ-ին մնալու է միայն պաշտոնապես արձանագրել Լևոն Տեր-Պետրոսյանի հաղթանակը:<br /><br /></font><strong>«Մենք չենք եկել ձեզանից ձայներ խնդրելու, ձայներ մուրալու, մենք դրա կարիքը չունենք: Մենք հաղթել ենք: Արդեն հաղթած ենք: Ովքեր չեն հասկանում այս կողքի շենքերում (մարզպետարան, քաղաքապետարան-խմբ.), դա իրենց գործն է: Մենք եկել ենք ընդամենը ձեզ ցույց տալու, թե ինչից պետք է խուսափել, ինչպիսի չարիքից»,- ասաց առաջին նախագահը: Նա հայտարարեց, որ գործող իշխանությունն ի բնե` առաջին օրվանից, 98-ի ընտրություններից, ապօրինի ու բռնազավթիչ իշխանություն է եւ իշխանության է եկել` ոտնահարելով ու պղծելով ՀՀ Սուրբ գիրքը` մեր Սահմանադրությունը: Նա հիշեցրեց, որ Ռոբերտ Քոչարյանը ո՛չ 1998-ին եւ ո՛չ էլ 2003-ին իրավունք չուներ ՀՀ նախագահ դառնալու: Այս իշխանության երկրորդ պղծությունը, ըստ առաջին նախագահի, ավելի մեծ էր: «Դա 99-ի հոկտեմբերի 27-ի ոճրագործությունն էր, որի վրա կառուցված է այս իշխանական բուրգը եւ որն ուզում է ձեր վզին փաթաթված մնալ եւս 10 տարի: Մարդիկ, որոնք կերան ձեր սրբությունների գլուխը` Կարեն Դեմիրճյանի եւ Վազգեն Սարգսյանի, ուզում են այդ արյան վրա հիմնված իշխանությունը դարձնել հավերժական: Ահա ձեր ընտրությունը: Եւ այն մարդիկ, որոնք ծառայում են նրանց, այդ մարդիկ, փաստորեն, աջակցում են մարդկանց, որոնք պատասխանատու են հայ ժողովրդի ողջ պատմության մեջ պետական ամենամեծ խայտառակության համար: Դա մեր ազգի ընտրանու գլխատումն էր, որը տեղի ունեցավ նրանց պատասխանատվությամբ: Ահա թե ուր է տանում մեզ Սերժ Սարգսյանը: Ես գիտեմ, նա մեր ժողովրդին, մեր ողջ երկիրը տանելու է Մոնտե Կառլոյի կազինո եւ այնտեղ գրավ է դնելու ու տանուլ է տալու այդ կազինոյում</strong></font> :<br /><strong><font size="2">ՀՀ Նախագահ<br />Լևոն Տեր-Պետրոսյան</font></strong></p> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:7891 2008-01-25T19:32:35Z 2008-01-25T19:32:35Z <p class="MsoPlainText"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">Կոտայք<br /><br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի քարոզարշավի երեկվա օրը, ըստ ամենայնի, կհամարվի բեկումնային: Երեկ Տեր-Պետրոսյանը եղավ Կոտայքի մարզում, հանրահավաք անցկացրեց Չարենցավանում եւ Հրազդանում, հանդիպումներ ունեցավ Ալափարս, Արզական, Բջնի, Սոլակ, Մեղրաձոր գյուղերում: Տեղի ունեցավ եւս մեկ` չնախատեսված հանդիպում Աղավնաձոր գյուղում. մի խումբ աղավնաձորցիներ փակեցին Մեղրաձոր ուղեւորվող ավտոշարասյան ճանապարհը եւ առաջին նախագահին հրավիրեցին իրենց գյուղ, ուր տեղի ունեցավ կարճ հանդիպում: Իսկ երեկվա օրը բեկումնային կարելի է համարել երկու առումով. նախ առաջին նախագահի կոնտակտը ժողովրդի հետ գնալով ավելի անմիջական է դառնում, եւ հետո` նրա նկատմամբ հանրային հետաքրքրությունն էլ ավելի է մեծանում: Երեկ վերը նշված բոլոր բնակավայրերում տեղի ունեցան շատ ջերմ հանդիպումներ, եւ նկատելի էր, որ այս փուլում մարդիկ Տեր-Պետրոսյանին ընկալում են ոչ միայն կամ ոչ այնքան որպես առաջին նախագահ, այլ որպես մի գործիչ, ով ի վիճակի է հաղթել ներկա ռեժիմին: Եւ ահա, այսպիսի գործչի ներկայությունը մարդկանց ստիպում է ցուցադրել, ազատություն տալ օրվա իշխանությունների նկատմամբ տածած ատելությանը: Սա թերեւս այն ալգորիթմն է, որի օգնությամբ աչքի առաջ վերանում է վախի մթնոլորտը: Երբ մարդը տեսնում է, որ կա մեկը, ով ի վիճակի է տեր կանգնել իր ձայնին, ի վիճակի է հաղթել Սերժին, ահա այդ մարդը դառնում է անբռնազբոս, համարձակ, ըմբոստ: Եւ այս պրոցեսի գործնական կիրառումը տեղի ունեցավ երեկ Կոտայքի մարզում: </font></span></p><a name="cutid1"></a><div class="ljcut" text="Read more...">Введите содержимое врезки</div> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:7467 2008-01-23T21:10:37Z 2008-01-23T21:10:37Z <p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2"></font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-WEIGHT: 700; FONT-STYLE: italic; FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2">Սիրելի հայրենակիցներ,</font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">Իմ բազմաթիվ սխալների շարքում ամենամեծը, թերեւս, այն էր, որ ես հրաժարական տվեցի փետրվարի 3-ին, ինչի պատճառով ընտրարշավը համընկնում է այսքան ցուրտ շրջանի. եթե իշխանությունից հրաժարվեի ապրիլին կամ մայիսին, ապա ձեր վիճակը շատ ավելի բարվոք կլիներ։ Մեղքս մասնակիորեն քավելու համար` այսօր ձեզ չեմ ձանձրացնի երկարաշունչ ելույթով՝ բավարարվելով ընդամենը մի քանի հակիրճ դատողություններով։</font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">Այսօրվանից մեր պայքարը մտնում է մի նոր հանգրվան, որի նշանաբանը դեռեւս 13-րդ դարում ձեւակերպել է տաղանդավոր պատմիչ Ստեփանոս Օրբելյանը. «Ուր բանքն սպառին, եւ գործքն թագաւորեն», այսինքն` մենք հասել ենք մի շրջադարձային կետի, «որտեղ խոսքերն ավարտվում, եւ տիրում են գործերը»։</font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">Այն, ինչ պիտի ասվեր Հայաստանի ներկա վարչախմբի էության, նրա վերարտադրման կործանարար հեռանկարի եւ դրանից խուսափելու անհրաժեշտության մասին, արդեն ասվել է։ Երեք ամիս շարունակ, իմ ուժերի ներածին չափով, ես փորձել եմ ձեզ ապացուցել, որ Ռոբերտ Քոչարյանի եւ Սերժ Սարգսյանի գլխավորած իշխանությունը գող, ավազակ, հակաժողովրդական իշխանություն է, որի հանցավոր գործունեության հետեւանքով Հայաստանը թե՛ քաղաքական, թե՛ տնտեսական եւ թե՛ սոցիալական առումներով մատնվել է թշվառագույն վիճակի։ Փորձել եմ ապացուցել նաեւ, որ նրա վերարտադրությունը մեր երկիրը տանելու է անխուսափելի կործանման։ Եւ վերջապես, փորձել եմ ապացուցել, որ այսօր կա՛ այդպիսի տխուր հեռանկարից խուսափելու եւ նորմալ պետություն կառուցելու ռեալ հնարավորություն։</font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">Այդ հնարավորությունը խարսխված է այն ակնհայտ իրողության վրա, որ քոչարյանասերժական վարչախումբը ժողովրդի համար ատելի, անհարազատ, օտար իշխանություն է, որի դավանած բարոյական արժեքները որեւէ կապ չունեն ո՛չ մեր ազգային հոգեբանության, ո՛չ էլ Հայաստանի եւ անգամ Արցախի իրական շահերի հետ։ Եսակենտրոն այդ վարչախմբի գոյության միակ իմաստը իշխանական բուրգի եւ նրա սպասավորների գերհարստացումն է՝ ի հաշիվ օտար զանգված դիտվող ժողովրդի բարեկեցության եւ արժանապատիվ կյանքի։</font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">Սերժ Սարգսյանը Հայաստանում որեւէ հենարան կամ ընտրազանգված չունի։ Իր ամբողջ հույսը նա դրել է վարչական լծակների, ընտրակեղծիքների, բռնարարքների եւ ընտրակաշառքի վրա։ Բայց դրանք, որքան էլ դժվարին թվացող, այնուամենայնիվ, միանգամայն հաղթահարելի խոչընդոտներ են։ Ամեն ինչ կախված է նրանից, թե ինչպիսի կամք, ինչպիսի վճռականություն, անձնազոհության ինչպիսի պատրաստակամություն կդրսեւորի ձեզանից յուրաքանչյուրը։ Անձամբ ես եւ իմ տասնյակ հազարավոր կողմնակիցները պատրաստ ենք մատուցել մեր անմնացորդ ծառայությունը ազգային-ազատագրական պայքարի նվիրական գործին։ Պատրաստ ենք, հանուն Հայաստանի լուսավոր ապագայի, լարել մեր ողջ ուժերը, ներդնել մեր բոլոր ջանքերը, ենթարկվել ցանկացած զրկանքի ու զոհողության՝ ներշնչված քսաներեքամյա մի հանճարեղ բանաստեղծի աստվածային քնարերգությամբ.&nbsp;</font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><font size="2"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;">Որպես լքված թավջութակի ձգված մի լար՝<br />Դողում է սիրտս կարոտով մի ահարկու.<br />Կարոտներիս գագաթն է այն՝ վերջի՜ն քնար. -<br />Մի պիրկ պարան ու երկնուղեշ փայտեր երկու։<br />Որպես բախտիս մութ քամահրանքը, կամ որպես<br />Մի հին խոստում, որ անկատար, դրժած թողի -<br />Կախաղանի փայտերն ահա քաղաքի մեջ<br />Կանգնել են, սեգ, ու սպասում են կախվողի։<br />Կանգնել են, լուռ, իրար կքած, փայտեր երկու,<br />Ու մեջտեղում դողում է, մեղկ ու երերուն,<br />Մի գորշ պարան, ինչպես տխուր այս օրերում<br />Անբոց մորմոքը նաիրյան իմ ո՜րբ հոգու։<br />Իջել է շուրջը մի անհուր իրիկնաժամ,<br />Ու լռություն մի անստվեր, անդուռ, անդող,<br />Ինչպես մորմոքը օրերի, ինչպես դաժան<br />Մահվան թախիծը՝ իմ անլուր սիրտը բանտող։<br />Ու խանութները, գորշ կքած, ու այն մարդիկ,<br />Որ հավաքվել են փայտերի շուրջը հիմա,<br />Մահվան բեկուն այդ քնարին այդքան մոտիկ -<br />Ի՞նչ են ուզում՝ այդքան տխուր ու ակամա։<br />Եւ արդյոք ո՞վ է երազել այդքան դաժան -<br />Ու լուսավոր առավոտները իմ հոգու<br />Ո՞վ դարձրեց - մի անկրակ իրիկնաժամ,<br />Ու գորշ պարան, ու երկնուղեշ փայտեր երկու։<br />Գուցե այդ ե՛ս եմ, որ սրտով իմ լուսնահար<br />Ո՛չ մի կրակ հեռուներից ձեզ չբերի,<br />Ու ցանկացա, որ չօրհներգե ո՛չ մի քնար<br />Լուսապսակ, պայծառ գալիքը Նաիրի...<br />Երթամ հիմա։ Ու կարոտով անմխիթար,<br />Իմ երգիչի երազներով ու հրերով,<br />Անհրապույր իմ օրերի երգով մթար<br />Ու նաիրյան իմ երազի վերջին սիրով, -<br />Երթամ մարող ու մարմրող իրիկվա մեջ,<br />Որպես ուրու հալածական, որպես տեսիլ -<br />Տա՜մ պարանոցս կարոտին այն երկնուղեշ</span><span style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;">շ<br /></span><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: Arial AM">Ու օրորվեմ՝ եղերական ու անբասիր...</span></font><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2"><br />Թող ո՛չ մի զոհ չպահանջվի ինձնից բացի,<br />Ուրիշ ոտքեր կախաղանին թող մոտ չգան.<br />Եւ թող տեսնեն ի՛մ աչքերի մեջ կախվածի<br />Իմ բո՛րբ երկիր, լուսապսակ քո ապագան։<br />Թող դուրս ընկած իմ աչքերի մեջ կախվածի<br />Նոքա տեսնեն պայծառ օրերդ ապագա, -<br />Թող ո՛չ մի զոհ չպահանջվի ինձնից բացի,<br />Ո՛չ մի ստվեր կախաղանին թող մոտ չգա...&nbsp;</font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">Հայոց քնարերգության այս անգերազանցելի գլուխգործոցը, որն արժանի է անգիր արտաբերվելու յուրաքանչյուր հայի շուրթերից, հեղինակել է անմահ նահատակ Եղիշե Չարենցը դեռեւս 1920 թվականին։ Եթե Շարժման նվիրյալներից բացի, ինքնազոհության չարենցյան ոգին համակի նաեւ մեր ողջ ժողովրդին, ապա ոչ մի ամբարիշտ ուժ, ոչ մի արգելք չի կարող կասեցնել մեր հաղթական երթը, եւ քոչարյանասերժական ողորմելի վարչախումբը կնետվի պատմության աղբանոցը։</font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">Փետրվարի 19-ի ընտրությունները, ամեն ինչից զատ, նաեւ մի այլ, խորհրդանշական իմաստ են պարունակում: Նրանք ձեզ հնարավորություն են տալիս ոչ միայն սեփական ձեռքերով կերտելու մեր երկրի ապագան, այլեւ ամոքելու այն խորագույն վիրավորանքը, որ դուք ապրել եք 1998 թվականին, երբ ձեզանից կորզեցին Կարեն Դեմիրճյանի հաղթանակը, այն խորագույն վիրավորանքը, որ դուք ապրել եք 2003 թվականին, երբ ձեզանից կորզեցին Ստեփան Դեմիրճյանի հաղթանակը: Ուստի, փետրվարի 19-ը լինելու է ոչ միայն իմ, այլեւ Կարեն Դեմիրճյանի, Ստեփան Դեմիրճյանի եւ Վազգեն Սարգսյանի հաղթանակը:</font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">Կեցցե՛ իր արժանապատվությունը վերանվաճելու ելած հայ ժողովուրդը։<br />Կեցցե՛ մեր արդար եւ սրբազան պայքարը։<br />Աստված մեզ օգնական։</font></span></p> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:7223 2008-01-22T22:27:39Z 2008-01-22T22:27:39Z <p class="MsoPlainText" dir="ltr" align="center"><span lang="RU" style="FONT-WEIGHT: 700; FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2">ՁԱՅՆԵՐ ՄՈՒՐԱԼԸ ՍԵՐԺԻ ԳՈՐԾՆ Է</font></span><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2">&nbsp;</font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-WEIGHT: 700; FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2">ՀՀ հիմնադիր նախագահ, նախագահի թեկնածու Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի քարոզարշավի առաջին իսկ օրը, որը նշանավորվեց Շիրակի եւ Արագածոտնի մարզ կատարած այցելություններով, կարելի է բնութագրել ընդամենը մեկ բառով` ֆուրոր: </font></span><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2">&nbsp;</font></span></p><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2"><a name="cutid1"></a><div class="ljcut" text="Read more..."><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2">Առաջին նախագահի առաջին կանգառը Պեմզաշեն գյուղում էր, որից հետո բազմամարդ հանրահավաք տեղի ունեցավ Արթիկում: Այնուհետեւ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը եւ առաջիկա նախագահական ընտրություններում նրան սատարող քաղաքական ուժերի ներկայացուցիչները եղան Մանթաշ գյուղում, Ծաղկահովիտում, չնախատեսված այցեր եղան մի քանի այլ գյուղեր, այնուհետեւ հանրահավաք Ապարանում եւ Աշտարակում: Չնախատեսված այցերն իսկապես անակնկալ էին քարոզարշավի մասնակիցների համար: Մի քանի գյուղերի մոտ բնակիչները, նախօրոք իմանալով առաջին նախագահի երթուղին, արդեն սեղան էին գցել ու սպասում էին Տեր-Պետրոսյանին: Ընդ որում, այնքան ակտիվ էին, որ ո՛չ առաջին նախագահին, ո՛չ էլ նրան սատարող ուժերի ներկայացուցիչներին ասելու բան չէր մնում: Մարդիկ իրենք էին ասում, որ նահանջելու իրավունք չունեն, քանի որ երկիրն անդունդի եզրին է, որ Տեր-Պետրոսյանը հաղթելու է առաջին փուլով, որ եթե իշխանությունը փորձի ընտրակաշառքներով գողանալ իրենց ապագան, իր արժանի պատիժը կստանա եւ այլն: Առաջին նախագահի այդ հաղթարշավն ակնհայտորեն անհանգստացրել էր իշխանության ներկայացուցիչներին: Արդեն Արթիկում ոստիկանները, մեքենաների մեջ նստած, գրի էին առնում նախագահին ուղեկցող մեքենաների համարները: Ծաղկահովիտ գյուղում երեկ բացված նախընտրական շտաբը հենց նույն օրը փակել էին: Քուչակ գյուղում 3 հոգի «Վիլիսից» իջան ու փորձեցին սադրանք հրահրել: Ու քանի որ չստացվեց, նրանք հեռանալուց հետո հասցրել էին ծեծի ենթարկել երկու կնոջ: Աշտարակում պոկել էին տվել առաջին նախագահի նախընտրական պաստառները: Տեր-Պետրոսյանին խանգարելու` իշխանությունների բոլոր ջանքերը, սակայն, հակառակ էֆեկտն ունեցան: Ծաղկահովիտում, ուր բացվելու իսկ օրը փակվել էր Տեր-Պետրոսյանի շտաբը (հանրապետական գյուղապետը մի քանի կողպեք էր դնել տվել շտաբի դռան վրա), առաջին նախագահին դիմավորեցին եռագույնը ձեռքներին ձիերի վրա նստած երիտասարդները: Գյուղամիջում հավաքվածները, որոնք խիստ ակտիվ էին, պնդում էին, որ ամբողջ գյուղով ընտրելու են առաջին նախագահին: Քուչակի դեպքից հետո հենց հաջորդ գյուղում` Ափնագյուղում, գյուղացիները ոչխար մորթեցին նախագահի ոտքերի առաջ: Չնախատեսված հանդիպումներից մեկը Արագածում էր, ուր հիմնականում ազգությամբ եզդիներ են ապրում: Ու չնայած այն հայտարարությանը, թե եզդիներն առաջիկա ընտրություններում սատարելու են Սերժ Սարգսյանին, այս գյուղի եզդիները հավաստիացնում էին, որ իրենք բոլորն ընտրելու են Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին: Իսկ արդեն Աշտարակում` անմիջապես Սերժ Սարգսյանի նախընտրական շտաբի մոտ, ուր տեղի ունեցավ երեկվա վերջին հանրահավաքը, մարդիկ այնքան ակտիվ էին, որ երբեմն անգամ երեւանյան հանրահավաքների ժամանակ չի լինում: </font></span></p></div><p class="MsoPlainText" dir="ltr">«Որքան էլ հիմա փորձեն ներկայացնել, թե իշխանության հարցը լուծված է խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ, այդպես չէ: Դժվար է գերագնահատել առաջիկա նախագահական ընտրությունների դերն ու նշանակությունը մեր հետագա ընթացքի համար: Դրանք շանս են տալիս մեր երկրում հասնել իրական փոփոխությունների: Իսկ այն, որ փոփոխություններ ուզում է մեր ժողովրդի ճնշող մեծամասնությունը, կարծում եմ` ակնհայտ է: Իշխանությունների հույսը ձայներ գնելն է: Բայց մարդու արժանապատվությունը ո՛չ 50 դոլար արժե, ո՛չ 100 դոլար: Եւ ես համոզված եմ, որ միասին մենք հաղթելու ենք` հանուն մեր երկրի արժանապատվության, հանուն մեր ապագայի»,- Արթիկում տեղի ունեցած հանրահավաքի ժամանակ ասում էր ՀԺԿ նախագահ Ստեփան Դեմիրճյանը: Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին սատարող մյուս քաղաքական ուժի լիդերը` «Հանրապետություն» կուսակցության առաջնորդ Արամ Սարգսյանը, բոլոր երեք քաղաքներում տեղի ունեցած հանրահավաքների ժամանակ պատմեց, որ մարդկանց հետ իր բազմաթիվ հանդիպումների ժամանակ, երբ ուզում է պարզել, թե ինչու են ցանկանում ընտրել Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին, ստանում է հիմնականում հետեւյալ պատասխանը. «Որովհետեւ նա իմաստուն գործիչ է»: Իսկ երբ հանրահավաքի մասնակիցներին խնդրում էր մեկ բառով ասել, թե ինչպիսի գործիչ է Սերժ Սարգսյանը, մարդկանց շարքերից հայհոյախառն բառեր էին լսվում: </p><a name="cutid2"></a><div class="ljcut" text="Read more...">Մյուս օրինաչափությունը, որ հանդիպում էր գրեթե բոլոր բնակավայրերում, արդեն մի փոքր զավեշտական էր: Սերժ Սարգսյանի նախընտրական բազմաթիվ պաստառները փակցված էին այնպիսի տեղերում, որ դա պետք է որ վիրավորական լիներ նրա համար: Օրինակ` Արթիկի հենց հրապարակի խանութներից մեկի ապակիներին մեծ տառերով գրված էր` «զեղչեր»: Վարչապետի 2 մեծադիր նկարները փակցվել էին հենց այդ մեծ տառերով գրված «զեղչեր»-ի տակ: Մեկ այլ վայրում փակցված նկարի տակ գրված էր` «կարբյուրատոր», մի ուրիշ տեղ նկարները երեւում էին ճաղերի հետեւից եւ այսպես շարունակ: </div><p class="MsoPlainText" dir="ltr">Մի խոսքով, տպավորությունն այնպիսին էր, որ մարդիկ անգամ Սերժ Սարգսյանի նկարների ընտրության վայրով են արտահայտում իրենց վերաբերմունքը նրա հանդեպ: Իսկ առավել ակնառուն մարդկանց ընդգծված ատելությունն էր Սերժ Սարգսյանի դեմ: Հետաքրքիր է, որ բոլոր բնակավայրերում Լեւոն Տեր-Պետրոսյանն ասում էր, որ ինքը չի եկել ձայներ խնդրելու կամ մուրալու: «Դա Սերժի գործն է»,- Արթիկի հանրահավաքի ժամանակ ընդգծեց առաջին նախագահը: «Այն, ինչ տեղի ունեցավ 88-ին, կրկնվում է նաեւ այսօր, որովհետեւ մենք, դժբախտաբար, ստիպված ենք 2 անգամ ազգային-ազատագրական պայքար մղել: Այսօրվա պայքարը նույնպես ազգային-ազատագրական է, որովհետեւ այն իշխանությունը, որ այսօր կա, հայկական իշխանություն չէ: Դա օտար իշխանություն է, որին խորթ են մեր հոգսերը, մեր մշակույթը, մեր հազարամյա պատմությունը: Նրանց գոյության միակ իմաստը գերհարստացումն է, ավազակապետական բուրգի ստեղծումը, որը նրանք այսօր սպառնում են եւս 10 տարի փաթաթել մեր վզին: Ես գիտեմ, իմ իշխանության օրոք ես չեմ արդարացրել ձեր բոլոր հույսերը, եղել են հիասթափություններ, եղել են դժգոհություններ, քննադատություններ: Ես այդ ամենն ընդունում եմ եւ եթե այդտեղ մեղք ունեմ, ներողություն եմ խնդրում իմ մեղքի համար: Ես տվել եմ իմ բացատրությունները: Որքան հնարավոր է, ես կարողացել եմ իմաստավորել անցյալը: Գուցե այդ բացատրությունների մի մասը դեռեւս ձեզ չի բավարարել, բայց ավելին չեմ կարող ասել, ես ասել եմ այն, ինչ գտնում եմ` ճշմարիտ է: Դուք եք որոշողը, ես չեմ եկել ձայն խնդրելու, ձայն մուրալու, դա Սերժի գործն է, որովհետեւ նա իրականում ձայն չունի»,- արթիկցիներին ասում էր Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը:&nbsp;</p><a name="cutid3"></a><div class="ljcut" text="Read more..."><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2"><p class="MsoPlainText" dir="ltr">Մանթաշում եւ Ապարանում նախագահը ծաղիկներ դրեց զոհված ազատամարտիկների հուշարձաններին: </p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2">Ամենաակտիվը, սակայն, երեկ Աշտարակում տեղի ունեցած հանրահավաքն էր: Ի դեպ, այստեղ էր նաեւ մշակույթի հայտնի գործիչ Երվանդ Մանարյանը: «Շատերին զարմացնում է, թե դերասան մարդը, ալամեզոնը ինչ գործ ունի քաղաքականության հետ: Բայց ուրիշ ելք չկա, որովհետեւ եթե ես ոչ մեկի առաջ պատասխանատու չեմ, պատասխանատու եմ թոռներիս առաջ: Ես ուզում եմ, որ նրանք ազատ, հանգիստ, մարդավարի կյանք ունենան իրենց պապերի երկրում: Սա խոստովանություն է, որ անում եմ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի ներկայությամբ. ես այն առաջին եւ միակ մարդն եմ, որ գեղարվեստական գրականությամբ խիստ քննադատել եմ այն շրջանը, որի առաջին իշխանավորն է եղել Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը: Գրել եմ պիես, որը բեմադրվել է Սունդուկյանի անվան թատրոնում: Բայց ես իմ խղճի առաջ կանգնած եմ դեմ առ դեմ: Ես ասում եմ այն, ինչ մտածում եմ: Ես ուզում եմ, որ իմ թոռներն ապրեն մարդավայել, հային վայել կյանքով: Մեր ժողովուրդն արժանի է լավ ղեկավար ունենալու: Կարծում եմ, որ մենք այսօր այդ արժանավոր մարդուն վերադարձնելու խնդրի առաջ ենք կանգնած: Եւ նա, ով այս ընտրություններից հետո տուն կմտնի եւ չի համարձակվի նայել իր երեխաների աչքերին, ուրեմն` նա հայ էլ չէ: Այնպես լինի, որ մտնենք տուն եւ հանգիստ նայենք մեր հարազատների աչքերին եւ ասենք, որ` այո, մեր քաղաքացիական պարտքը մեր խղճի մտոք կատարել ենք»,- ասում էր Երվանդ Մանարյանը: Քարոզարշավի առաջին օրը եզրափակեց Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը: «Ես չեմ կասկածում, եթե կասկածեի, այս գործի մեջ ընդհանրապես չէի մտնի: Ես չեմ հավատում, որ մեր ժողովուրդը վախեցած է: Չի կարող պատահել, որ այն ժողովուրդը, որ չվախեցավ Գորբաչովի տանկերից, ադրբեջանական ելուզակներից, վախենա 2 ողորմելի, տգետ իշխանավորից: Պարզապես, այս 10 տարվա միակողմանի քարոզչությունը, ժողովրդի կարծիքի բռնաբարումը որոշ հոգեբանական մթնոլորտ է ստեղծել նրանց ամենազորության մասին: Նրանց ամենազորությունը 2 խեղճ կնոջ ծեծն է, որ քիչ առաջ տեղի է ունեցել Քուչակ գյուղում մեր գալուց առաջ: Ահա, սա է Սերժը: Մեր ամբողջ շրջայցերի ընթացքում այսպիսի դեպքերի ենք ականատես եղել: Արթիկում ոստիկանները գրում էին ինձ ուղեկցող մեքենաների համարները: Ի՞նչ կա թաքցնելու: Այդ մարդիկ չեն թաքցնում, այդ մարդիկ իմ կողքին են: Ծաղկահովիտում այսօր բացվել էր իմ շտաբը, հենց այսօր էլ փակել էին: Քիչ առաջ էլ ասացին, որ Աշտարակի պաստառների մի մասը վերացրել են: Եթե այս մեթոդներով եք ուզում պայքարել, ուրեմն` դուք խղճուկ, փոքրոգի, ողորմելի մարդիկ եք: Ինչի՞ց եք վախենում: Մեր արածը խոսք է, միտինգ, ժողովրդի հետ զրույց: Եթե այդ զրույցից եք վախենում, ուրեմն` դուք ամենաթույլ եւ խղճուկ իշխանությունն եք: Եւ մի՞թե մեզ պատիվ է բերում ունենալ նման իշխանություն: Սա մի գող, հանցավոր իշխանություն է, որի իմաստը ոչ թե ժողովրդի հոգսն է, այլ իրենց հարստացումը: Իմ բոլոր ընկերների հետ ես իմ ծառայությունն եմ առաջարկում` ազատվել սրանցից:</font></span></p></font></span></div><p class="MsoPlainText" dir="ltr">&nbsp;</p></font></span><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2">&nbsp;Դրա դիմաց ես ձեզ խոստանում եմ արժանի կյանքով ապրելու հնարավորության ստեղծում: 98-ին ընտրելով Կարեն Դեմիրճյանին, 2003-ին` Ստեփան Դեմիրճյանին, դուք պետք է համարեք` այս հաղթանակը մեր երեքի հաղթանակն է, գումարած Վազգեն Սարգսյանի հաղթանակը»,- ասաց Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը:</font></span> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:7028 2008-01-22T20:12:49Z 2008-01-22T21:54:59Z <p><font size="3">Հուզված եմ,շատ եմ հուզված այսօրվա հանրահավաքից և երթից և չեմ կարող չկիսել իմ տպավորությունները ձեզ հետ` իմ հարգարժան ընթերցողներ:<br />Այսօր Երևանը դղրդաց:&nbsp; Քանի որ Երևանով քայլեց&nbsp;էր նրա իրական տերն և տիրակալը`Լևոնը:Լևոնը:Լևոն Տեր-Պետրոսյանը: Լևոն Հակոբի Տեր-Պետրոսյանը: Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը: Այո,ոչ թե Առաջին Նախագահը,այլ ուղղակի Հայաստանի Նախագահը:&nbsp; <br />Սերժ: Նույնիսկ տղամարդկության մեկ նշույլ չգտնվեց այս տզրուկի մեջ,որպեսզի մնա Երևանում և տեսնի իր անդառնալի պարտության ևս մեկ ապացույցը: Փախա'վ: Ինչքան ես փախչելու սեփական ժողովորդից սերժիկ.ինչքա'ն: Չնայած դու այստեղ ժողովուրդ չունես,քո ժողովուրդը այնտեղ է`դեպի Արևելք,Փանահի հետնորդների հողում..&nbsp;<br />Ինչքան ճիշտ էր Լևոնը,երբ ասաց,որ սրանց խորթ են մեր հոգսերը,մեր մշակույթը,մեր հազարամյա պատմությունը: Ինչ գործ ունեն Կևորկովի սպասավորները այստեղ,մեր հողում,մեր երկրում, մեր հայրենիքում:<br />Մենք չենք հաղթելու,քանի որ արդեն հաղթած ենք: Դա պարզ երևաց,և մարզերը այցելելու ժամանակ,և այսօր`Ազատության Հրապարակում: Մեկ խորհուրդ ձեզ պարոնայք դիմադիրներ և ընդիմադիրներ.հաշտվեք ձեր պարտության հետ,մեղանչեք,պաղատեք և միգուցե կփրկվեք:<br />Մեր ժողովուրդը,մեր տառապյալ ժողովուրդը,մեծահոգաբար կների ձեզ ձեր մոլորությունը...<br />Փետրվարի 20-ը հայ ժողովրդի փրկության օրն է,իսկ Լևոնը,պատրաստ&nbsp;էր այսօր&nbsp;նույնիսկ կախաղան բարձրանալ`մատաղ լինելու հանուն հայ ազգի փրկության:&nbsp;<br />Ոչ,պարոն Նախագահ,մեզ պետք չէ այս զոհաբերությունը,քանի որ արդեն ՀԱՂԹԵԼ ԵՆՔ<br /></font></p> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:6701 2008-01-21T21:14:30Z 2008-01-21T21:14:30Z &nbsp;<div><font size="3"><strong><span style="FONT-SIZE: 10pt">Հունվարի</span><span style="FONT-SIZE: 10pt"> 22-</span><span style="FONT-SIZE: 10pt">ին</span><span style="FONT-SIZE: 10pt">, </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">երեքշաբթի</span><span style="FONT-SIZE: 10pt">, </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">ժամը</span><span style="FONT-SIZE: 10pt"> 16.30-</span><span style="FONT-SIZE: 10pt">ին </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">Երեւանի </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">Ազատության </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">հրապարակում</span><span style="FONT-SIZE: 10pt">, </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">Օպերայի </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">մոտ</span><span style="FONT-SIZE: 10pt">, </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">տեղի </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">կունենա </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">հանրահավաք</span><span style="FONT-SIZE: 10pt">։</span></strong></font></div><div><font size="3"><strong><span style="FONT-SIZE: 10pt">Հանրահավաքը </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">կազմակերպում </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">են </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">Հայաստանի </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">առաջին </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">նախագահ </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">Լեւոն </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">Տեր</span><span style="FONT-SIZE: 10pt">-</span><span style="FONT-SIZE: 10pt">Պետրոսյանը</span><span style="FONT-SIZE: 10pt">, </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">եւ </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">նախագահի </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">առաջիկա </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">ընտրություններում </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">նրան </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">սատարող </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">մի </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">քանի </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">տասնյակ </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">կուսակցությունները</span><span style="FONT-SIZE: 10pt">, </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">հասարակական </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">կազմակերպությունները </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">եւ </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">քաղաքացիական </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">նախաձեռնությունները</span><span style="FONT-SIZE: 10pt">։<br /></span></strong></font></div><div><font size="4"><strong><span style="FONT-SIZE: 10pt">ՀՈՒՆՎԱՐԻ</span><span style="FONT-SIZE: 10pt"> 22-</span><span style="FONT-SIZE: 10pt">ԻՆ</span><span style="FONT-SIZE: 10pt">, </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">ԺԱՄԸ</span><span style="FONT-SIZE: 10pt"> 16:30-</span><span style="FONT-SIZE: 10pt">ԻՆ </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">ԵՐԵՎԱՆԻ </span><span style="FONT-SIZE: 10pt">ԱԶԱՏՈՒԹՅԱՆ </span></strong></font><span style="FONT-SIZE: 10pt"><font size="4"><strong><font size="2">ՀՐԱՊԱՐԱԿՈՒՄ<br /></font><br />ՀԱՂԹԵԼՈՒ ԵՆՔ</strong></font></span></div> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:6615 2008-01-20T21:58:02Z 2008-01-20T22:01:12Z <font size="3">Այսօրվանից սկսվում է պաշտոնական քարոզարշավը: Եվ ում զառանցանքն ենք ստիպված լինելու ունկնդրել մինչև փետրվաևի 19-ը: Ովքեր են մեր, այսպես կոչված, մրցակիցները: Ով է հանդգնել դուրս գալ մեր այս ժողովորդական&nbsp; միահամուռ պոռթկման&nbsp; դեմ: Ովքեր են այն ռեժիմական սպասավորները,որոնց միայն նպատակն է ձայներ կորզել Լևոնից և, այնուհետև, համաձայնվել կեղծարարությունների հետ: Ահա,նրանց իրական անունները:<br />Վայ Հեղափոխական Դաշնակցություն:<br />Արտասերժ Տամտամիչ Գեղամյան<br />Սերժ- ՄԻԱԿՆ և անկրկնելին<br />Հորինած Երկիր<br />ԱԺՄ-Ալրաղաց Ժողովրդական Մազոխիստաբանություն:<br /><br />Պարոնայք,չի ստացվի: Մենք հաղթելու ենք և դուք միայն լռելյայն,գլխիկոր, ընդունելու եք ձեր և ձեզ հովանավորող ռեժիմի ջախջախումը: Դուք կորցրեցիք այն պատմական պահը,երբ ձեզ հնարավուրություն ընձեռնվեց միանալ մեզ:Ուշ&nbsp;է ,պարոնայք,շատ ուշ է:Որովհետև,մեր կուսակցությունը-մեր ժողովուրդն է,իսկ այս կուսակցության դեմ խաղ չկա:&nbsp;<br />Տեսնենք,ինչ ով են զբաղվելու մեր հաղթանակից հետո,այդ "տաթևիկները","ալիկները" և&nbsp; քաղաքական հոգեվարք ապրող այլ մանկլավիկները:<br />Երեսուն օր&nbsp;անց մեր ազգը կունենա Նոր Հայաստան,աշխարհի կողմից հարգված Հայաստան,ժողովրդավարական երկիր հանդիսացող Հայաստան,"մկներից" և "առնետներից" զուրկ Հայաստան,Հայաստան երկիր,որով հպարտանալու ենք մենք և մեր ապագա սերունդները:<br />Իմաստավորելով անցյալը`դեպի ապագա:<br />ՀԱՂ-ԹԵ-ԼՈՒ'-ԵՆՔ</font> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:6302 2008-01-19T11:07:02Z 2008-01-19T16:03:47Z Դիտեցի վերջերս հայտնի տեսաժապավենը,որտեղ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը հարցուփորձ է անում Ռոբիկին և մի երկտող ծնվեց ինձ մոտ<br /><font size="3">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;Դու նրա հետ մի ընկերացի<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Տուն կքանդի ալբանացին</font> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:5888 2008-01-19T09:49:21Z 2008-01-19T09:53:02Z <p class="MsoPlainText" dir="ltr" align="center"><span lang="RU" style="FONT-WEIGHT: 700; FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2">Ո՞Վ Է ՍՊԱՆԵԼ ՄԱՐԻՈՒՍ ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻՆ</font></span><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">&nbsp;</font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-WEIGHT: 700; FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2">«Ազգային միաբանություն» կուսակցության նախագահ Արտաշես Գեղամյանն իր վերջին ասուլիսներից մեկի ժամանակ ՀՀ առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի թիմին հարց էր տալիս, թե ինչո՞ւ սպանվեց Հայաստանի ՊԱԿ-ի նախկին նախագահ, գեներալ Մարիուս Յուզբաշյանը:</font></span><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">&nbsp;</font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">Այս հարցին երեկ պատասխանել է Մարիուս Յուզբաշյանի եղբայրը` Աշոտ Յուզբաշյանը: Ծագումով ղարաբաղցի Աշոտ Յուզբաշյանը, իր հերթին, մի քանի հարցեր է ուղղել ղարաբաղյան «բանդիտական կլանի կնքահայրերին»: </font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-WEIGHT: 700; FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2">- Պարոն Յուզբաշյան, Գեղամյանն իր վերջին ասուլիսներից մեկի ժամանակ հարց էր տալիս Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին եւ նրա թիմին, թե ինչո՞ւ սպանվեց Մարիուս Յուզբաշյանը: </font></span><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">:</font></span></p><a name="cutid1"></a><div class="ljcut" text="Read more..."><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-WEIGHT: 700; FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2">Ու իշխանությունները Գեղամյանի միջոցով իրենց ենթակայության տակ գտնվող հեռուստաընկերություններով փորձում էին Մարիուս Յուզբաշյանի սպանությունն ուղղորդել դեպի առաջին նախագահը: Այսինքն` փորձում էին հասարակության մոտ կարծիք ձեւավորել, թե առաջին նախագահը կամ նրա թիմը կապ ունեն Մարիուս Յուզբաշյանի սպանության հետ: Դուք կարո՞ղ եք պատասխանել Գեղամյանի հարցին:</font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">- Նախեւառաջ ես ուզում եմ ասել, որ Գեղամյանին շատ շուտվանից եմ ճանաչում: Նա Կոմկուսի Մաշտոցի շրջկոմի առաջին քարտուղարն էր, երբ ես «Ավտովազի» հայկական կենտրոնի գլխավոր տնօրենն էի: Երբ 88-ի հոկտեմբերին Մարիուսին հանեցին աշխատանքից, իմանալով, որ այդ հզոր մարդը չկա, Գեղամյանի վերաբերմունքը 180 աստիճանով փոխվեց իմ հանդեպ: Ավելին, դրանից հետո նա ինձ կուսակցական խիստ նկատողություն տվեց` «Ավտովազում» ի պաշտպանություն Ղարաբաղի միտինգ կազմակերպելու համար: Դրա համար ես խորհուրդ կտայի այդ մարդուն չշահարկել Մարիուս Յուզբաշյանի անունը: Ես քաջ տեղյակ եմ, թե ինչ է պատահել Մարիուս Յուզբաշյանի հետ, ով է սպանել նրան, եւ ես հստակ կարող եմ ասել, որ Մարիուս Յուզբաշյանի սպանության հետ ՀՀՇ-ն բոլորովին կապ չունի: ՀՀՇ-ից ավելի հին կուսակցություններ կան, որոնք սերտ կապերի մեջ էին Ազգային անվտանգության ծառայության հետ: </font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-WEIGHT: 700; FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2">- Իսկ ինչպիսի՞ն էին Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի եւ Մարիուս Յուզբաշյանի հարաբերությունները: </font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">- Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը Մարիուսի հետ շատ է խորհրդակցել պարտիզանական կռվի հարցերով: Մարիուսի հետ բանակցություններ էին սկսված, որ նա դառնար Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի խորհրդականը` ազգային անվտանգության գծով: Այդ ժամանակ նա Համբարձում Գալստյանի խորհրդականն էր: 93 թվին մենք չէինք սպասում այդ սպանությանը:&nbsp; </font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-WEIGHT: 700; FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2">- Պարոն Յուզբաշյան, ղարաբաղցի լինելով` ինչպե՞ս եք դուք վերաբերվում այն բանին, որ շատերի կողմից «ղարաբաղյան կլան» հասկացությունն օգտագործվում է ղարաբաղցիների դեմ:</font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">- Շատ վատ: Ինձ համար վիրավորական է, որ մի քանի հոգու պատճառով ղարաբաղցիների անունն այսպես խայտառակվում է: Իրականում խոսքը Ղարաբաղից Հայաստան եկած մի 5-6 հոգու մասին է: Կոնկրետ Ռոբերտ Քոչարյանի, Սերժ Սարգսյանի, արդեն երեւի Սամվել Բաբայանի, որը լրիվ անցել է իրենց կողմը, Միկա Բաղդասարովի... Վերջին անգամ ես Ղարաբաղում եղել եմ պատերազմից հետո, երբ արդեն նենգորեն սպանվել էր գեներալ Մարիուս Յուզբաշյանը: Ես տեսա քանդված եւ ամայացած շրջաններ ու գյուղեր: Դրանք արդյո՞ք պատերազմի հետեւանքներն էին: Երեւի դա է պատճառը, որ մարդիկ չեն վերադառնում իրենց տները: Որտեղի՞ց այդ տոտալ ձգտումը դեպի Հայաստան, Երեւան: Որտեղի՞ց Ղարաբաղի անկախության համար «մարտնչածներին» այդքան հարստություն Հայաստանում, Երեւանի կենտրոնում նորանոր բարձրահարկեր, դղյակներ, գործարաններ, հազարավոր հեկտարներով հողեր, ամբողջ բիզնեսը պատկանում է նրանց, առեւտրի կենտրոններ, հանքեր... Արդեն տասը տարի է, որ մեր լեքսիկոնում հայտնվել է «ղարաբաղյան կլան» հասկացությունը: Ո՞վ է կանգնած այդ կլանի թիկունքում: Մենք` ղարաբաղցիներս, չգիտե՞նք արդյոք: Դրա մասին ամբողջ ժողովուրդն է խոսում: Ես այսօր ուզում եմ հարց ուղղել այդ բանդիտական կլանի կնքահայրերին. ինչո՞ւ պետք է ես ամաչեմ, որ իմ արմատներն այդ հրաշալի երկրամասից են, եւ ո՞վ է այդքան արատավորել այդ իմաստուն, հպարտ, ազնիվ ղարաբաղցուն: Ո՞վ եւ ինչո՞ւ է մոռացել հազարավոր երիտասարդների անունները, ովքեր մարտնչել, իրենց կյանքն են տվել հանուն Ղարաբաղի: Ո՞վ եւ ինչո՞ւ է այդքան ցեխ շպրտում առաջին նախագահի վրա, որին պարտական ենք մեր իշխանությամբ, անկախությամբ, մեր կապիտալով... Եղեք ողջամիտ, եղեք շնորհակալ, մի մոռացեք ո՛չ հեռավոր անցյալն ու ո՛չ էլ կեւորկովներին: Որտե՞ղ եք դուք, իմ համերկրացի ղարաբաղցիներ, ինչո՞ւ եք լռում: Գողություն, կոռուպցիա, կաշառակերություն, կեղծարարություն, ամեն գնով իշխանությունը պահելու մոլուցք: Այս ամենը միշտ է անընդունելի եւ անհանդուրժելի եղել իմ հայրենակիցների կողմից: Մենք դեռ հնարավորություն ունենք վերականգնել մեր բարի համբավը, անունը: Կա այդպիսի ուժ, որը կուղղի այս տասը տարիների ընթացքում մեր պսեւդոհայրենակիցների կողմից կատարված սխալները: Այդ ուժը մեր ընտրելու իրավունքն է, ամեն մի ձայնի իրավունքը, որը կընտրի վերջապես Հայաստանի իսկական նախագահին</font></span></p></div><p class="MsoPlainText" dir="ltr">&nbsp;</p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-WEIGHT: 700; FONT-FAMILY: Arial AM"><font size="2">- Պարոն Յուզբաշյան, իսկ ձեր կարծիքով` ՀՀ նախագահի եղած թեկնածուներից ո՞վ կարող է դառնալ ձեր ասած իսկական նախագահը:</font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">- Այսօր միակ մարդը, ով կարող է այս երկիրը դարձնել նորմալ երկիր, միակ կրթված, գիտնական մարդը միայն Լեւոն Տեր-Պետրոսյանն է: Ես այսօր ուրիշ ոչ մեկին Հայաստանի նախագահ չեմ տեսնում:<br /><br /><br /></font><font size="4">Հաղթելու ենք</font></span></p> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:5810 2008-01-17T23:15:48Z 2008-01-17T23:15:48Z <font size="3">&nbsp;Փետրվարի 19-ը, որպես Երվանդունիների իշխանության վերջնաժամկետ</font>&nbsp;:<p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">Երեւանի քաղաքապետ, ավելի ճիշտ` Երեւանի վաճառքի գծով Սերժ Սարգսյանի եւ Ռոբերտ Քոչարյանի օգնական Երվանդ Զախարյանը հերթական անգամ ապացուցեց, որ ինքը պետական պաշտոնը շփոթում է բուդկչու կարգավիճակի հետ: Իսկ պետական պաշտոնյայի եւ բուդկչու տարբերությունն այն է, որ առաջինը իր պաշտոնը վարում է երկրի օրենքներին համապատասխան, իսկ բուդկչին` ոնց խելքին փչի: Հիմա Զախարյանի խելքին փչել է հանդես գալ հետեւյալ հայտարարությամբ. </font></span></p><p class="MsoPlainText" dir="ltr"><span lang="RU" style="FONT-FAMILY: &#39;Arial AM&#39;"><font size="2">Եւ հետաքրքիրն այն է, որ նախագահական ընտրությունների քարոզարշավի մեկնարկին քաղաքապետարանը նպատակահարմար չի գտնում երթերը: Եւ ի դեպ, գլուխը պատին է տալիս, որովհետեւ երթերի անցկացումը կարգավորվում է «Ժողովներ, երթեր, ցույցեր անցկացնելու մասին» ՀՀ օրենքով, եւ այդ օրենքը քաղաքապետարանին երթերի անցկացումը նպատակահարմար կամ աննպատակահարմար գտնելու լիազորություն չի տալիս: Երեւանի քաղաքապետարանն էլ պարտավոր է այս հարցին մոտենալ օրենքի տառին համապատասխան, հակառակ դեպքում նրա վրա է ընկնում այս ապօրինությունից բխող բոլոր հետեւանքների պատասխանատվությունը: Եւ ի դեպ, այն երթերը եւ ցույցերը, որ այս օրերին անցկացվելու են Երեւանում, շատ ավելի կարեւոր հարց են լուծելու, քան Երեւանի երթեւեկության ծանրաբեռնվածությունն է. կարծում ենք` չարժե Հայաստանի ապագան զոհաբերել Երեւան քաղաքի երթեւեկությանը, մանավանդ որ օրենքը նման բան չի նախատեսում եւ հստակ կանոնակարգում է այս դաշտը: Եւ քաղաքական ընդդիմությունը երթեր անցկացնելու բոլոր օրինական հիմքերն ունի, եւ սա ամենակարեւոր իրողությունն է:&nbsp;<br /><br />Հաղթելու ենք:</font></span></p><p>&nbsp;</p><a name="cutid1"></a><div class="ljcut" text="Read more...">«Հաշվի առնելով Երեւան քաղաքում փողոցների, խաչմերուկների եւ տրանսպորտային հանգույցների երթեւեկության խիստ ծանրաբեռնվածությունն ու եղանակային պայմանները, քաղաքացիների ազատ տեղաշարժը եւ տրանսպորտի անվտանգ եւ անխափան երթեւեկությունը ապահովելու, ինչպես նաեւ տրանսպորտային խցանումները բացառելու նպատակով, Երեւանի քաղաքապետարանը Երեւան քաղաքի կենտրոնական փողոցներում եւ հիմնական մայրուղիներում երթերի կազմակերպումը գտնում է ոչ նպատակահարմար եւ դիմում բոլոր քաղաքական, հասարակական կազմակերպություններին եւ քաղաքացիներին ձեռնպահ մնալ երթեր կազմակերպելու նախաձեռնություններից»: Այս հայտարարությունը այլ կերպ, քան աբսուրդ, դժվար է որակել: Սա մոտավորապես նույնն է, որ Զախարյանը մի օր հայտարարի. սիրելի երեւանցիներ, քանի որ ես ու իմ շեֆեր Ռոբերտ Քոչարյանն ու Սերժ Սարգսյանը վաճառքի հողամասեր բացելու համար ոչնչացրել ենք Երեւանի ծառերի կեսից ավելին, եւ մայրաքաղաքում թթվածնի պրոբլեմ է առաջացել, խնդրում ենք լիաթոք չշնչել: Եւ ընդհանրապես, եթե Երվանդ Զախարյանը մտածում էր քաղաքի երթեւեկության ծանրաբեռնվածության մասին, ինչո՞ւ էին Երեւանի գրեթե բոլոր կենտրոնական փողոցները միանգամից քանդում, մի՞թե հնարավոր չէր հերթով քանդել փողոցները: Թե՞ վախենում էին, որ հետագայում չկարողանան լափել շինարարության վրա ծախսվող փողերը: Այս եւ մյուս օրինակները ցույց են տալիս, որ Զախարյանը եւ իր նմանները մտահոգվում են այն ժամանակ, երբ սպառնալիք են զգում իրենց ավազակապետական իշխանությանը: Եւ քաղաքապետարանի հայտարարության պատճառն այն է, որ նրանք գիտեն, որ միավորված ընդդիմությունը պլանավորում է Երեւան քաղաքում հուժկու երթեր անցկացնել, ու հիմա ուզում են ընդամենը խոչընդոտներ հարուցել եւ պրովոկացիաներ սարքել: </div> urn:lj:livejournal.com:atom1:ppmv:5553 2008-01-17T23:03:30Z 2008-01-17T23:04:57Z <h2><font size="3">ՀԱՆՐԱՀԱՎԱՔ ՀՈՒՆՎԱՐԻ 22-ԻՆ, ԺԱՄԸ 16:30-ԻՆ ԵՐԵՎԱՆԻ ԱԶԱՏՈՒԹՅԱՆ ՀՐԱՊԱՐԱԿՈՒՄ</font></h2><h5 class="subtitle">&nbsp;</h5><p><font size="2">&nbsp;<strong>Հունվարի 22-ին, երեքշաբթի, ժամը 16:30-ին Երեւանի Ազատության հրապարակում, Օպերայի մոտ, տեղի կունենա հանրահավաք:</strong></font></p><p><font size="2"><strong>&nbsp;Հանրահավաքը կազմակերպում են Հայաստանի առաջ�